De duurste vorm van complete onzin die we stiekem allemaal willen
Er zijn auto’s die respect afdwingen. Er zijn auto’s die aandacht trekken. En dan is er de Mercedes-AMG G 63: een rijdend machtsvertoon dat zelfs geparkeerd, en zeker in het ‘Olijf’-groen met ‘Techgold’ velgen, meer présence heeft dan sommige supercars op volle snelheid.
Wat ooit begon als een compromisloze militaire terreinwagen, groeide uit tot hét ultieme statussymbool voor ondernemers, voetballers, artiesten, criminelen, redacteurs van MenStyle en iedere andere mens op deze aardkloot die graag bekeken wordt. De ironie? De Mercedes G-Klasse was oorspronkelijk nooit bedoeld om indruk te maken. Hij moest vooral overal geraken.
Van legertruck tot luxe-icoon
De geschiedenis van de G-Klasse begint eind jaren zeventig. Mercedes ontwikkelde de Geländewagen, letterlijk “terreinwagen”, als robuust werkpaard voor militair gebruik. Vierkante panelen, rechte ruiten, onverwoestbare techniek en nul aandacht voor aerodynamica. Bijna vijftig jaar later is dat recept nauwelijks veranderd.
De G-Klasse oogt vandaag nog steeds alsof iemand een baksteen op wielen heeft gezet en daar een Mercedes-ster op heeft gekleefd. En precies daarom is hij zo geliefd. Terwijl de rest van de autowereld steeds gladder, ronder en anoniemer wordt, blijft de G-Klasse koppig zichzelf. Een heerlijke zeldzaamheid in 2026.
De AMG-factor: compleet irrationeel en daarom fantastisch
Wie “G-Klasse” zegt, denkt automatisch aan de G 63. Niet aan de dieselversie, die we hier al eens testten, niet aan de benzinevariant, misschien ook niet aan de elektrische versie, die we dan weer hier eens testten, en zeker niet aan de instapmodellen. Nee, men denkt aan de AMG.
Onder de motorkap ligt nog steeds een van de meest legendarische krachtbronnen uit Stuttgart, of moeten we zeggen Affalterbach, zijnde een 4,0-liter biturbo V8. Dankzij een mildhybride systeem krijgt hij een moderne assistent, maar laten we eerlijk zijn: niemand koopt een G 63 voor zijn milieubewuste karakter. Om Greta Thunberg of andere aan de weg klevende beroepsidioten te pesten dan? Ongetwijfeld een aantal waarmee je het Koning Boudewijnstadion kan vullen.
De cijfers zijn trouwens nog steeds indrukwekkend:
- Zuivere 585 pk + nog zo’n 20 pk extra uit de elektromotor
- 850 Nm koppel
- 0 naar 100 km/u in 4,4 seconden
- Topsnelheid tot 220 km/u
Op papier zijn er tegenwoordig elektrische auto’s die sneller zijn. Veel sneller zelfs maar cijfers vertellen niet het hele verhaal. De ‘Jani Kazaltzissen’ van deze wereld in hun Tesla mogen dan sneller accelereren, een G 63 voelt alsof je een wolkenkrabber lanceert. Je zit hoog boven het verkeer, de neus komt licht omhoog bij stevig gas geven en de V8 laat via de karakteristieke zij-uitlaten horen dat subtiliteit nergens op de optielijst stond. Het resultaat? Een ervaring die veel dramatischer aanvoelt dan de stopwatch laat vermoeden… en wat ons betreft, een eeuwige glimlach.
Sportwagen? Absoluut niet.
En dat is misschien wel het mooiste aan de G 63. AMG heeft alles gedaan om de gigant bestuurbaar te maken. Er is actieve rolstabilisatie, een geavanceerde ophanging en optioneel zelfs een hydraulisch adaptief onderstel dat wonderen verricht voor het comfort. Maar natuurwetten laten zich niet volledig wegcijferen. De G 63 blijft een terreinwagen van meer dan 2,5 ton met de aerodynamica van een koelkast. Wanneer je hem echt begint te pushen, voel je dat meteen. Hij helt, beweegt en worstelt zichtbaar met zijn massa, en toch stoort dat geen seconde. Sterker nog: het draagt bij aan zijn karakter.
De G 63 probeert niet de scherpste SUV ter wereld te zijn. Daar bestaan immers Lamborghini Urussen, Aston Martins en Bentley Bentayga’s voor. De AMG-G rijdt eerder alsof hij voortdurend wil bewijzen dat hij dingen kan die hij eigenlijk niet zou mogen kunnen.
Offroad-capaciteiten die waarschijnlijk nooit gebruikt worden
En nu zijn we er. Het grappigste aan de G 63? Ondanks zijn status als luxespeeltje blijft hij een van de meest capabele terreinwagens op de markt. Dat zien we de man in zijn Urus of Bentayga niet doen. Vierwielaandrijving. Lage gearing. Drie sperdifferentiëlen. Speciale offroadprogramma’s. Een volledig digitale Offroad Cockpit, het zit er allemaal op.
De kans dat een eigenaar ooit een modderige helling beklimt in plaats van een valetparking oprijdt, is ongeveer even groot als een Rolex die wordt gekocht om de tijd te kunnen lezen maar het feit dat het kán, maakt deel uit van de aantrekkingskracht.
Luxe met een ouderwetse ziel
Binnenin heeft Mercedes de militaire roots bijna volledig weggewerkt. Het dashboard wordt gedomineerd door digitale schermen, premium leder en een indrukwekkend MBUX-infotainmentsysteem. Verwarmde zetels, Burmester-audio en alle moderne technologie die je mag verwachten in een auto van bijna twee ton zijn standaard aanwezig. Toch blijft de G-Klasse uniek. Niet vanwege de schermen, niet vanwege het leder, wel vanwege die deuren. Je bent verplicht ze echt dicht te smijten op een manier dat alleen jouw lief kan op een avond je weer veel te laat en met je tangen vol de voordeur bent binnengewandeld.
Want terwijl de meeste moderne auto’s sluiten met een zacht, elektronisch gefluister, sluit een G-Klasse nog steeds met die iconische mechanische “klak”. Het geluid van Duits staal dat zich vastgrijpt alsof het een bankkluis betreft. Kleine details zoals die maken de G-Klasse onweerstaanbaar.
Een prijskaartje dat pijn doet
Onweerstaanbaar is helaas niet hetzelfde als betaalbaar. De goedkoopste G-Klasse begint tegenwoordig rond de 130.000 euro. Wie echter een echte G 63 wil, kijkt eerder richting 200.000 euro en dan spreken we nog niet eens over de BIV en jaarlijkse rijtaks. En uiteraard zwieren we de optielijst ook gewoon helemaal open, want laten we eerlijk zijn: niemand bestelt een standaard G 63.
AMG Night Packages, carbonaccenten, exclusieve Manufaktur-lakken, speciale velgen, gekleurde remklauwen en gepersonaliseerde interieurs kunnen de factuur moeiteloos tientallen duizenden euro’s hoger duwen. Daar bovenop komt een verbruik dat met een duizendste gemak richting 17 liter per 100 kilometer kan kruipen wanneer je het V8-potentieel regelmatig aanspreekt. Niet bepaald rationeel, maar hadden we al eens niet verkondigd dat we dat bij MenStyle niet altijd zijn?
Verdict
De Mercedes-AMG G 63 is eigenlijk een verzameling tegenstrijdigheden. Hij is te zwaar om sportief te zijn, te duur om logisch te zijn, te dorstig om verantwoord te zijn… En toch willen we hem.
Omdat sommige auto’s niet gekocht worden met het verstand, maar met het hart. Omdat de G 63 iets heeft wat steeds zeldzamer wordt in de moderne autowereld: persoonlijkheid. Je kunt voor hetzelfde geld een SUV kopen die sneller rijdt, beter stuurt, meer ruimte biedt en minder verbruikt. Maar geen van die auto’s zal je elke ochtend hetzelfde gevoel geven wanneer je die massieve deur opent, achter het stuur kruipt en die V8 op zondagmorgen op weg naar de keurslager in de dorpskern laat pruttelen terwijl de ‘geitenwollensokkenelektrischebakfietschick’ je vol afschuw nakijkt.
De Mercedes-AMG G 63 is misschien complete onzin maar wel de meest glorieuze vorm van onzin die momenteel te koop is. We zijn verliefd…
