Sommige auto’s zijn snel. Andere zijn iconisch. En heel af en toe verschijnt er een machine die de complete autowereld herprogrammeert. De Bugatti Veyron deed exact dat. Begin jaren 2000 brak hij door elke denkbare grens heen: meer dan 1.000 pk, een topsnelheid boven de 400 km/u en een mysterieuze “speed key” die alleen de dappersten durfden omdraaien. De term hypercar bestond amper — tot Bugatti hem noodzakelijk maakte.
Nu het legendarische W16-hoofdstuk definitief wordt afgesloten, brengt Bugatti een laatste, compromisloze ode. Maak kennis met de Bugatti F.K.P. Hommage: een eenmalige krachttoer die voelt als een stijlvolle maar zelfverzekerde mic drop.
1.600 pk, omdat het nog kan
Onder de carrosserie ligt het absolute eindstation van de W16. De quad-turbo zestiencilinder werd tot het uiterste verfijnd en perst er nu 1.600 pk uit. Grotere turbo’s, efficiëntere intercoolers, een opgewaardeerd koelsysteem en een versterkte transmissie maken duidelijk dat dit geen nostalgisch speeltje is, maar het technisch hoogtepunt van een motor die twee decennia lang de industrie domineerde.
En zoals altijd bij Bugatti schuilt het genie in de verpakking: dankzij de compacte W-configuratie blijft dit mechanische monster verrassend kort. Een technisch kunststuk dat ooit de Veyron mogelijk maakte — en hier nog één keer alles geeft.
Een Veyron, maar dan op maat van 2026
Visueel herken je meteen de roots, maar alles is strakker, scherper en zelfverzekerder. De iconische hoefijzergrille is nu driedimensionaal en volledig uit massief aluminium gefreesd, vloeiend geïntegreerd in de carrosserie. Grotere luchtinlaten verraden de extra honger naar zuurstof, terwijl de bekende luchtkanalen achter de hoofden van de inzittenden trouw blijven aan het origineel.
De stance is serieuzer dan ooit, met 20-inch wielen vooraan en 21-inch achteraan, omwikkeld met Michelin’s nieuwste high-performance rubber. De lakafwerking is pure Bugatti-excess: een aluminiumkleurige basislaag met daarboven een transparante rode tint, waardoor de oppervlakken bijna lijken te gloeien. Zichtbaar carbon krijgt een donkere twist dankzij zwarte pigmenten in de blanke lak.
Binnenin: minder luxe, meer statement
Stap je in, dan is het meteen duidelijk: dit is geen interieur dat wil imponeren met overdaad, maar met precisie. Het stuur is een moderne interpretatie van dat van de originele Veyron, de middenconsole en tunnel zijn uit massief aluminium gefreesd, en speciale stoffen — exclusief voor Bugatti geweven in Parijs — voegen textuur toe waar leder tekortschiet.
En dan glijdt je blik vanzelf naar het midden van het dashboard, waar Bugatti volledig losgaat. Geen traditioneel klokje, maar een Audemars Piguet Royal Oak Tourbillon, letterlijk geïntegreerd in de cockpit. De keuze is allesbehalve toevallig. Net zoals de Veyron ooit de auto-industrie op zijn kop zette, deed de Royal Oak dat in 1972 binnen de horlogewereld als eerste luxesporthorloge in staal.
Het horloge lijkt te zweven in een eiland met engine-turned afwerking — een subtiele verwijzing naar de afwerking van Bugatti’s historische motorblokken. Nog straffer: het uurwerk werkt volledig mechanisch en zonder elektrische aansluiting. De beweging van de auto drijft een roterende gondel aan die het tourbillon meerdere keren per uur laat draaien. Pure haute horlogerie, maar dan aan 400 km/u.
Een afscheid met stijl
De Bugatti F.K.P. Hommage — vernoemd naar Ferdinand Karl Piëch, de man die het W16-project mogelijk maakte — is een eenmalige creatie. Geen oplage, geen herhaling, geen excuses. De officiële onthulling vindt plaats op 29 januari tijdens Rétromobile Paris, in de setting van Ultimate Supercar Garage.
Dit is geen nieuw model. Dit is Bugatti die even achterom kijkt, glimlacht en daarna de deur definitief dichttrekt. De Veyron begon het verhaal. De F.K.P. Hommage zet er een punt achter — in vetgedrukte letters.
