MAVEE, het Belgisch-Kameroense talent uit Brussel, verovert stilaan de Belgische muziekwereld. Op 25-jarige leeftijd heeft Maureen Vercauteren, zoals ze echt heet, al twee EP’s op haar naam staan en werkt ze volop aan nieuw materiaal dat opnieuw haar veelzijdigheid van R&B tot pop en hiphop laat horen.
Haar podiumervaring en achtergrond in dans zorgen ervoor dat haar liveshows een indrukwekkende mix van ritme, flow en choreografie zijn. Mis dus haar shows niet op 29 maart in Botanique in Brussel of op 4 april in De Roma in Antwerpen. Ook daar zal MAVEE bewijzen dat ze een veelbelovend talent is dat je absoluut in de gaten moet houden.
Je begon je carrière met covers die je eerst voor jezelf hield. Wanneer voelde je voor het eerst dat je klaar was om die aan de wereld te laten horen?
Die covers, daar heb ik heel lang over getwijfeld, maar ergens rond 2018 ben ik toch begonnen ze te delen op Instagram. Het was nog gewoon online, het was iets dat ik snel kon verwijderen indien dat nodig bleek. Vanaf dat moment begon ik dus actief covers te maken. Zelf beats leren produceren kwam later. Dat was meer uit nieuwsgierigheid; ik heb me nooit verdiept in het produceren of de kunst erachter. Ik heb wel altijd een goed gehoor gehad, al zeg ik het zelf, en ik vind het ontzettend leuk om te puzzelen met wat ik in mijn hoofd hoor om te ontdekken wat je allemaal kunt creëren. Het heeft me zeker geholpen muzikaal te groeien omdat je met productie, internet en al die tools eigenlijk alles wat je in je verbeelding hoort kunt omzetten naar echte geluiden. Dat proces van idee naar realiteit is iets waar ik veel plezier aan beleef.
Je won de wedstrijd Sound Track in 2021. Wat heeft jouw overwinning concreet veranderd voor jou als artiest?
In het begin dacht ik eigenlijk even niets. Ik had het gevoel dat ik misschien te vroeg had meegedaan met Sound Track omdat ik toen nog niet sterk genoeg in mijn schoenen stond als artiest. Ik wist nog niet goed welke richting ik op wilde, ik had ook nog niet de juiste mensen om me heen. Achteraf besef ik echter dat Sound Track me juist heeft geholpen om die te vinden. Het heeft misschien wat langer geduurd dan bij anderen die toen hebben gewonnen, het leerde me vooral om samen te werken met verschillende mensen. Voor Sound Track deed ik alles nog in mijn eentje, erna ben ik begonnen samen te werken, te bouwen aan iets groters, iets wat ik nooit alleen had kunnen bereiken.
Je bent geboren in Meise, maar gevormd door Brussel. Hoe hoor je de hoofdstad terug in jouw muziek?
Ik weet het niet goed, maar ik denk dat Brussel gewoon heel open-minded is. De stad laat veel toe en accepteert veel, misschien is dat vergelijkbaar met hoe ik mijn muziek maak. Ik hou me niet in. Het gaat me niet om wat anderen tof vinden en of een nummer past op de radio of in bepaalde playlists. Als ik daar te veel over nadenk, verlies ik mezelf en het punt van muziek maken gaat verloren. Als iemand me vraagt hoe MAVEE klinkt, zeg ik meestal dat het een beetje van alles is. Als ik het toch zou moeten labelen, zou ik zeggen R&B. Ik hou gewoon van de elementen uit dat genre die ik kan mixen met pop, hiphop en andere invloeden. Dus het is een soort alternatieve R&B, met veel lagen en stemmigheid.
Dans beïnvloedt zeker hoe ik muziek maak. Bij mijn vorige EP had dat nog niet zo’n grote rol omdat ik nog niet precies wist welke richting ik op wilde. Deze EP is veel dansbaarder. Het is niet dat ik naar de studio ging met het doel alleen dansbare muziek te maken, maar ik ben gegroeid en wil nu meer vanuit de beat en het tempo werken, minder vanuit de vage sfeer. Welke projecten ik ook maak, er moet altijd wel dansbare muziek tussen zitten, want ik vertaal dat graag naar mijn liveshows. Er is niks beter dan de dansers erbij te halen en zelf mee te dansen op een paar nummers.
Dit bericht op Instagram bekijken
Je doet inderdaad ook de choreografie van je eigen shows. Wat vind je het belangrijkste aan het visuele en het performatieve aspect van je muziek?
Ik dans al mijn hele leven, voor mij is dat een manier om me te uiten. Het klinkt misschien cliché, maar ik kan me eigenlijk nooit iets voorstellen zonder dans. Er is volgens mij niets beter dan dansen op je eigen muziek, iets dat je zelf hebt gemaakt. Waarom zou ik dat uit handen geven als ik het zelf kan doen en er voldoening uit haal? Daarom vind ik het altijd belangrijk dat een project klopt als geheel en alles op elkaar aansluit. Niemand kan dat beter doen dan jijzelf omdat alles dan vanuit hetzelfde brein komt en alles met elkaar verweven is. Ik begrijp mijn muziek, dus ik weet hoe ik het moet laten ogen en voelen. Ik wil natuurlijk samenwerken met andere mensen, maar ik ben geen fan van projecten die niet helemaal van mezelf zijn. Daarom wil ik graag altijd bij alles betrokken zijn en het liefst zelf zoveel mogelijk doen.
Je hebt ook even afstand genomen van de muziek om je liefde ervoor terug te vinden. Wat heeft die periode jou bijgebracht?
Het heeft mij vooral geleerd dat ik niet te veel moet blijven hangen in mijn emoties. Ik heb ingezien dat het proces van muziek maken nu eenmaal zo gaat. Het maken zelf is leuk, spannend en vol energie, maar zodra je overgaat naar het perfectioneren en alles precies goed moet zijn om uit te brengen, kan het overweldigend worden. Als je op alle details moet letten, merk je dat je daar geen geduld voor hebt. Ik ben van nature perfectionistisch, maar op den duur wordt het erg uitputtend als je alleen nog aan de minder leuke dingen werkt en niet meer aan de creatieve kant van muziek.
Ik heb geleerd dat ik dat moet accepteren en vooral genoeg tijd moet nemen om het volledige proces door te laten lopen zodat ik mezelf er niet in verlies. Het is belangrijk om vast te houden aan het feit dat ik muziek maken leuk vind, ook al brengt het proces soms momenten van frustratie. Er zijn momenten dat ik even geen muziek meer wou maken omdat het perfectioneringsproces na een project zo vermoeiend kan zijn. Ik heb geleerd dat zoiets erbij hoort: het is een ups-and-downs-proces.
Je hebt een nieuwe single uit ‘Boundaries’. Het voelt aan als een soort nieuwe start.
Het nummer gaat voor mij over een situatie loslaten waarin je jezelf eigenlijk helemaal hebt verloren. Het gaat over het verleggen van je eigen grenzen, voorbij wat voor jou gezond is. Voor situaties of personen negeer je je eigen grenzen totaal, vaak omdat je het goed wilt doen voor iemand anders of om goed te staan bij diegene. Daardoor verlies je jezelf en doe je dingen die je normaal nooit zou doen. “Boundaries” gaat over het verlies van jezelf. We hebben de outro van het nummer last minute veranderd. Die bestond al een jaar in de drafts, maar was iets heel anders. Tijdens de laatste sessie heb ik het veranderd, op het einde gaat het over het opnieuw uitspreken van je grenzen: dit waren mijn grenzen, dit ga ik niet meer doen. Met het besef dat dit niet meer gaat gebeuren, dat ik weet wat ik nodig heb en dat ik daar nu voor ga staan. Het is gericht naar situaties of mensen die slecht hebben gehandeld. Het was een deprimerend nummer omdat de eindboodschap klein is, maar er zit ook een opluchting in: ik heb het door, het gaat nu niet nog een keer gebeuren.
Dit bericht op Instagram bekijken
Wat is er nu anders aan dit nieuwe project in vergelijking met vroeger?
Ik ben echt mega blij met alle muziek die er nu is, ik denk dat dat alles een groter betekenis heeft. Bij mijn vorige EP kon ik al snel zeggen: dit zijn mijn favoriete sounds, de rest is leuk als opvulling. Nu heb ik het gevoel dat ze allemaal mijn favoriet zijn. Als het kon, zouden ze allemaal een single zijn. Ik wil dat elk nummer zijn eigen shine krijgt omdat ik ze allemaal echt mega goed vind. Toen wist ik nog niet helemaal welke richting of sound ik precies had. Toen was het vaak nog: “Ah ja, we hebben iets gemaakt dat tof is,” en dat lag dan vast op het project. Nu is het anders en maken we muziek die we echt tof vinden. We geven er alles voor, testen van alles, tot we een sound vinden waarvan ik denk: Wow, dit vind ik echt supercool.
Je hebt ook Kameroense roots. Heeft dat ook invloed op je artistieke identiteit?
Ik denk het niet, want ik ben nog niet zo in touch met die kant van mezelf, ik was bij voorbeeld nog nooit in Kameroen. Het is iets wat ik wel graag zou verkennen, maar voorlopig is dat nog niet gebeurd in mijn leven en heeft het dus nog geen grote invloed op mijn muziek. Wat me wél beïnvloedt, is mijn omgeving. Daarnaast heeft mijn opvoeding, die vrij streng was door het cultuurverschil, ook effect op hoe ik muziek maak. Daar ben ik blij mee, maar het zorgt er ook voor dat ik let op wat ik zing. Ik zie mezelf niet snel zingen over dingen waar veel anderen de laatste tijd over zingen, vooral niet als het geen echte betekenis heeft en gewoon vulgair is. Op die manier beïnvloedt mijn achtergrond mijn muziek: het houdt me in lijn met mijn opvoeding en helpt me grenzen te trekken over wat ik wel of niet wil doorlaten in mijn nummers.
Wat inspireert je als je songs schrijft? Is dat een emotie, een verhaal, een beat of toch nog andere dingen?
Dat hangt van song tot song af, maar meestal zijn het mijn eigen gebeurtenissen en verhalen die de inspiratie vormen. Soms vertel ik niet het volledige verhaal, maar het is altijd gebaseerd op iets dat echt gebeurd is. Ik probeer het herkenbaar te maken, maar ik wil niet dat het volledig mijn situatie blootlegt, dus hou ik bepaalde dingen liever geheim. Zo kan ik er toch mijn boodschap of persoonlijke gevoelens in kwijt. Soms begint het ook bij de beat. Die roept bij mij altijd een gevoel op: boos, blij, verdrietig. Daar start ik dan mee en koppel ik het aan een ervaring of gevoel dat ik ooit heb gehad. Op die manier begint het creatieve proces en groeit het nummer vanuit die emotie.
Je stond in het voorprogramma van En Vogue en trad ook op Couleur Café en in de AB op. Hoe beleef je zelf die concerten?
Die live gigs vind ik echt heel tof. Vroeger was ik bang om voor mensen te zingen, want ik ben eigenlijk best introvert. Toen ik terugkijk naar mijn eerste concerten en vergelijk dat met hoe ik nu shows doe, zoals op Couleur Café ben ik trots op hoe ver ik al gekomen ben. Een paar jaar geleden had ik nooit gedacht dat ik dit zou durven, nu geniet ik er enorm van. Ik heb de steun van mijn band en mijn dansers nodig, anders voel ik me op het podium vaak nog kwetsbaar. Vooral tussen nummers door als ik moet praten, weet ik soms niet wat ik moet zeggen. Het is dan stil, iedereen kijkt naar je en je hebt niks om je achter te verstoppen (lacht).
Nu probeer ik te werken om zelfverzekerd op het podium te staan, zelfs wanneer ik niet zing of dans. Live spelen blijft een van mijn favoriete momenten: een nummer tot leven brengen en er een echte show van maken. Ik bepaal mee het productieproces van de liveshow en kijk dan hoe het verhaal in de show wordt verteld. Het creëren van de show en die ervaring voor het publiek is iets waar ik echt van geniet.
Je gaat optreden in de Botanique en de Roma. Hoe kijk je daar naar uit?
Ik vind dat best wel spannend. Het zijn de eerste twee shows die helemaal van mezelf zijn, niet meer in een line-up dus. Het publiek moet echt voor mij komen, anders komt het niet. Voor het eerst zal ik zien of er mensen geïnteresseerd zijn om naar mij te komen kijken (glimlacht). Het is ook heel exciting, want ik ben erg blij met de nieuwe muziek. We hebben een aantal keer samen gezeten om de preproductie van de show helemaal af te maken. Ik heb er enorm veel zin in, maar voel ook wat stress.
MAVEE is in het echte leven Maureen Vercauteren. Lijken die twee op elkaar of zijn dat toch aparte persoonlijkheden?
Ik denk dat die twee heel hard op elkaar lijken. Als ik kijk naar mezelf buiten het zingen, ben ik vrij introvert en verlegen en weet ik vaak niet goed wat ik moet zeggen. Ik heb niet het gevoel dat MAVEE dat zo uitstraalt. Als je met haar zou praten buiten het podium merk je meteen dat het een gewoon meisje is. Als ik in de rol van MAVEE kruip, heb ik nooit het gevoel dat de wereld aan mijn voeten ligt. Dat gevoel heb ik niet als Maureen en ook niet als zangeres. Ik geef gewoon de show die ik moet geven en vind dat leuk. Qua persoonlijkheid liggen Maureen en MAVEE dus dicht bij elkaar.
Dit bericht op Instagram bekijken
Tekst en interview: STEVEN VERHAMME
Foto’s: MAVEE
MAVEE concerteert op 29 maart in de Botanique, op 4 april in De Roma.
Info en tickets op www.gracialive.be
